Przejdź do treści głównej
Przeciwdziałanie mobbingowi7 min czytania

Nowa definicja mobbingu od 5 listopada 2026 r. – co się zmienia?

Mobbing to od 5 listopada 2026 r. uporczywe nękanie pracownika. Omawiamy nową definicję, przejawy mobbingu, sprawców, wyłączenia, zadośćuczynienie i obowiązki pracodawcy.

Stos grubych książek i otwarty notes z piórem na biurku
dr Karolina Czapska-Małecka
Doktor nauk prawnych, prawnik i psycholog · Autorka tekstu

5 listopada 2026 r. wchodzi w życie nowelizacja Kodeksu pracy (ustawa z 19 czerwca 2026 r., Dz.U. 2026 poz. 1046). Po ponad dwudziestu latach zmienia się definicja mobbingu, a pracodawcy dostają nowe, konkretne obowiązki. Poniżej omawiamy, co dokładnie mówią nowe przepisy.

Co się zmienia – zestawienie

Do 4 listopada 2026 r.Od 5 listopada 2026 r.
Istota mobbinguuporczywe i długotrwałe nękanie lub zastraszanieuporczywe nękanie – powtarzalne, nawracające lub stałe
Długotrwałośćelement definicjinie jest wymagana
Skutekelement definicji, np. zaniżona ocena przydatności zawodowej, izolowanienie jest wymagany; przepis wymienia przykładowe przejawy
Zamiarzachowania powodujące lub mające na celu m.in. poniżenie pracownikamobbingiem są także zachowania, których celem nie było nękanie
Sprawcaprzepis go nie wskazywałm.in. pracodawca, przełożony, współpracownik, podwładny, osoby pracujące na innej podstawie niż umowa o pracę – pojedynczo lub w grupie
Zadośćuczynienieodpowiednia suma, gdy mobbing wywołał rozstrój zdrowiaco najmniej sześciokrotność minimalnego wynagrodzenia, bez wymogu rozstroju zdrowia
Obowiązek pracodawcyprzeciwdziałać mobbingowisystematycznie przeciwdziałać: prewencja, wykrywanie, reagowanie, działania naprawcze i wsparcie

Dotychczasowa definicja

Aby uznać zachowanie za mobbing, trzeba było wykazać wszystkie elementy tej definicji łącznie – także długotrwałość nękania i jego skutek.

Nowa definicja: uporczywe nękanie

Kluczowe jest teraz uporczywe nękanie. Nie trzeba wykazywać, jak długo trwało ani że wywołało określony skutek. Wystarczy, że zachowania się powtarzają, wracają lub trwają stale. Pojedyncze, incydentalne zdarzenie nie jest mobbingiem – nawet jeśli narusza dobra osobiste pracownika (wtedy pracownik może korzystać z innych środków, np. ochrony dóbr osobistych).

Przejawy mobbingu

Nowy art. 94³ § 4 k.p. wymienia przykładowe przejawy mobbingu – mogą występować samodzielnie lub łącznie, gdy przyjmują postać uporczywego nękania:

  1. upokarzanie,
  2. uwłaczanie,
  3. zastraszanie,
  4. zaniżanie oceny przydatności zawodowej pracownika,
  5. nieuzasadniona krytyka, poniżanie lub ośmieszanie pracownika,
  6. utrudnianie funkcjonowania w środowisku pracy w zakresie możliwości osiągania efektów pracy, wykonywania zadań służbowych, wykorzystania posiadanych kompetencji, komunikacji ze współpracownikami lub dostępu do koniecznych informacji,
  7. izolowanie pracownika lub eliminowanie go z zespołu.

Katalog jest otwarty („w szczególności”). Na zachowania składające się na mobbing mogą się składać fizyczne, werbalne lub pozawerbalne elementy (§ 5).

Mobbing bez zamiaru i z polecenia

Za mobbing uważa się także nakazanie podejmowania takich zachowań wobec pracownika lub zachęcanie do nich (§ 6). Mobbingiem są również zachowania, których celem nie było uporczywe nękanie (§ 7) – liczy się to, co dzieje się z pracownikiem, a nie intencja sprawcy.

Kto może być sprawcą

Przepis po raz pierwszy wskazuje sprawców wprost (§ 8). Zachowania stanowiące mobbing mogą pochodzić w szczególności od:

  • pracodawcy,
  • przełożonego,
  • osoby zajmującej równorzędne stanowisko,
  • podwładnego,
  • innego pracownika,
  • osób wykonujących pracę na innej podstawie niż stosunek pracy, np. współpracowników na umowach cywilnoprawnych lub B2B.

Sprawcą może być zarówno pojedyncza osoba, jak i grupa osób.

Co nie jest mobbingiem

Ustawa wprost chroni zwykłe zarządzanie zespołem. Za mobbing nie mogą być uznane uzasadnione i wyrażone we właściwej formie zachowania wobec pracownika, w szczególności rozliczanie z powierzonej pracy lub jej krytyka (§ 9). Nie są nim też wspomniane zachowania incydentalne (§ 3).

Zadośćuczynienie i odszkodowanie

Pracownik, który doznał mobbingu, może dochodzić od pracodawcy zadośćuczynienia w wysokości nie niższej niż sześciokrotność minimalnego wynagrodzenia albo odszkodowania (§ 11). W 2026 r. to co najmniej 28 836 zł, a od 1 stycznia 2027 r. – co najmniej 29 700 zł. Nie trzeba już wykazywać, że mobbing wywołał rozstrój zdrowia.

Pracodawca, który wypłacił zadośćuczynienie lub odszkodowanie, może dochodzić od sprawcy wyrównania szkody w wysokości odpowiadającej stopniowi winy sprawcy i pracodawcy (§ 12).

Nowe obowiązki pracodawcy

Pracodawca ma obowiązek systematycznie przeciwdziałać mobbingowi, w szczególności przez działania prewencyjne, wykrywanie mobbingu i właściwe reagowanie na niego, a także działania naprawcze i wsparcie osób dotkniętych mobbingiem (art. 94³ § 1 k.p.). Taki sam obowiązek dotyczy naruszania zasady równego traktowania (art. 18³ᵍ k.p.).

  • Pracodawca zatrudniający co najmniej 10 pracowników ustala reguły, procedury i częstotliwość działań w obszarach przeciwdziałania naruszaniu godności i dóbr osobistych, nierównemu traktowaniu, dyskryminacji i mobbingowi – w osobnym regulaminie albo w regulaminie pracy (art. 94³ᵃ i art. 104¹ § 1 pkt 10 k.p.).
  • Regulamin uzgadnia się z zakładową organizacją związkową, a gdy jej nie ma – z przedstawicielami pracowników.
  • Na dostosowanie regulaminu pracy albo wydanie nowego regulaminu pracodawcy mają 6 miesięcy od wejścia ustawy w życie, czyli do 5 maja 2027 r. (art. 4 ustawy).
  • Pracodawca ma też przeciwdziałać naruszaniu godności i innych dóbr osobistych pracownika, m.in. w obszarach zdrowia, reputacji, właściwej komunikacji w miejscu pracy i oceny pracy (art. 94 pkt 2c k.p.).

Zachowania sprzed 5 listopada 2026 r.

Nowe przepisy stosuje się również do uporczywego nękania, które zaczęło się przed 5 listopada 2026 r. i trwało po tej dacie (art. 3 ustawy). Do postępowań sądowych wszczętych i niezakończonych przed tym dniem stosuje się dotychczasowe przepisy Kodeksu postępowania cywilnego (art. 5 ustawy).

Sprawy w sądzie

Sprawy dotyczące mobbingu, naruszenia zasady równego traktowania i ochrony dóbr osobistych w zatrudnieniu trafiają do sądów rejonowych, bez względu na wartość przedmiotu sporu (art. 461 § 1¹ k.p.c.). Sąd nie może też oddalić powództwa o zadośćuczynienie lub odszkodowanie, jeśli ustalony stan faktyczny wskazuje na zasadność roszczenia z innego tytułu niż wskazany przez pracownika (art. 477⁶ᵃ k.p.c.) – np. gdy zamiast mobbingu doszło do naruszenia dóbr osobistych.

Nowe przepisy krok po kroku omawiamy na szkoleniu antymobbingowym i w module e-learningu „Prawne aspekty mobbingu”.

dr Karolina Czapska-Małecka — Doktor nauk prawnych, prawnik i psycholog
O AUTORCE

dr Karolina Czapska-Małecka

Doktor nauk prawnych, prawniczka i psycholożka. Specjalizuje się w prawie pracy, przeciwdziałaniu mobbingowi i komunikacji bez przemocy (NVC). Autorka licznych publikacji naukowych i praktycznych.

Wykształcenie

Doktor nauk prawnych · Prawo (UW), Psychologia (UW), Suffolk Law University Boston

Działalność naukowa

Adiunkt na Wydziale Zarządzania UW

Specjalizacja

Prawo pracy, mediacje, NVC, przeciwdziałanie mobbingowi

Certyfikaty

Mediatorka w sprawach pracowniczych (PCM)

Więcej o autorce

Porozmawiajmy o Twojej organizacji.

Pierwsza rozmowa jest niezobowiązująca. Odpowiadamy w 24 godziny.

Umów konsultację →Zobacz szkolenia